banner206

Üretiminin Azaltılması İsteniyor

Şeker-İş Sendikası Genel Başkanı İsa Gök, şeker pancarı ile ilgili olarak önemli bir iddiayı gündeme getirdi.

Üretiminin Azaltılması İsteniyor

Şeker-İş Sendikası Genel Başkanı İsa Gök, şeker pancarı ile ilgili olarak önemli bir iddiayı gündeme getirdi.

16 Ağustos 2017 Çarşamba 09:10
Üretiminin Azaltılması İsteniyor

Türkiye'de şeker pancarı üretiminin azaltılması için lobiler bulunduğunu ifade eden Gök, Avrupa'nın bu lobiler vasıtasıyla sektöre operasyon yaptığını vurguladı.
Şeker İş Sendikası Başkanı İsa Gök, Türkiye'de şeker pancarı üretiminin azaltılması yönünde lobiler olduğunu belirterek, sektörde kotaları kaldıran AB'nin pazar olarak gördüğü Türkiye'de sektöre operasyon yaptığını ifade etti. Doğu ve Güneydoğu'daki fabrikaların kapatılması durumunda, bunların yerini terörün dolduracağını dile getiren Gök, eşit şartlarda yarışılması durumunda Türkiye'nin verimlilik ve maliyet yönüyle Avrupa'yı geçeceğini ifade etti.
Son zaman, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'daki şeker fabrikalarının kapatılması gerektiği yönünde talepler çoğalmaya başladı, bunları nasıl değerlendiriyorsunuz?
Bir dönemler bu yönde görüş ağırlık kazanmış olduğu halde, artık siyasilerin tüm fabrikaların çalışması gerektiği yönünde Kararlılığını biliyoruz. Bu fabrikalar kurulduğundan bu yana yalnızca ekonomik değil, sosyal alanda da hizmet etmiş. Fabrikalar alandan çekilirse, yerini terörle dolduruyorlar, göç oluyor.

Ayrıca şeker fabrikalarının gerilediği bölgelerde somut olarak hayvancılığın da hızla gerilediğini gözlemleyebiliyoruz. Uzun süredir bu fabrikalara yatırım yapılmıyor, fabrikaların içeriğinde daha önceden Ar-Ge çalışmaları yapılıyordu, Türkiye'nin iklim koşullarına makul tohum üretiliyordu, şimdi bunlar terk edildi. Aynı bölgede hayvancılık da bitti.

Bu fabrikaların yalnızca kampanya döneminde 3-4 ay çalıştığı yönünde değerlendirmeler yapılıyor….
Öncelikle devletin bu fabrikaları neden yaptığına dair problemin yanıtını bulalım. Çünkü işçi üzerinden politika yapmak bazı çevrelerin işine geliyor. Bugün Kars'a, Ağrı'ya bakın, illerin görünüşünü şeker fabrikalarının değiştirdiğini görürsünüz. Bugün o fabrikaların misyonunu doldurduğuna dair bir koşul oluşmamış.

Şeker maliyetindeki yükseklik de çok sık dile getiriliyor….
Bunu söyleyenler Türk çiftçisine verilen destekle AB çiftçisine verilen desteği Karşılaştırmıyor. Onlar deKar başına 25 euro destek alıyorlar, 26 euro da referans fiyat var. toplam 50 euroya ulaşıyor. Desteği direkt olarak çiftçiye verdikleri için, maliyet düşük gibi görülüyor. Almanya 25 euro destek verirken şekeri 4 liraya satıyor, bizde de şeker 4 lira.

Toplam maliyette onlardan daha pahalı olsak bile bilhassa Konya, Kayseri, Afyon, Kütahya, Eskikent gibi illerde maliyet yönüyle AB ile yarışıyoruz. Bir yarış yapılacaksa bu yarışın kuralları eşit olması lazım öyle değil mi? Bizim elimizi kolumuzu bağlayıp ringe atıyorlar, boksörle dövüş diyorlar.

Bu fabrikalardaki işçi durumu nasıl?
Sosyal amaçlı çalışan fabrikalarda işçi sayısı 3 bini geçmez. Teknik olarak bu fabrikalar diğer yerlere de taşınabilir. Ancak buradaki esas hadise Türkiye'deki şeker sektörüne bir operasyon yapmak istiyorlar. Türkiye'yi pazar haline getirmek istiyorlar. AB şayet bizim pancar üretimimizi yok edebilirse, pazar onlara hazır hale gelir.

Pancar, gece ile gündüz arasında belirli bir sıcaklık farkı ister, bunun için de bölgede iklim bakımından pancar yetiştirmeye İdeal ülke Türkiye. Almanya, Fransa, Polonya gibi ülkeler bizden daha az güneş almalarına rağmen üretimi bırakmıyorlar. Oysa bizi terk etmeye zorluyorlar. NBŞ çıkmadan önce Türkiye'de 20 milyon ton şeker üretimi gerçekleştirilirken, bugün üretim 3 milyon ton azalarak 17 milyon tona gerilemiş durumda. Oysa bu süreçte dünya şeker üretimi yüzde 2 büyüdü.


Sizce Avrupa bu yıl kalkacak kotalar yüzünden mi böyle bir şey istiyor Türkiye'den?
Kesinlikli öyle olduğuna inanıyorum. Onlar kendilerine bir şeker rejimi yaratmışlar. 6 ülkede sabitlemişler v e şekeri yalnızca burada üreteceklerini söylüyorlar. Diğer yerlerin kotalarını alarak bir biçimde küçülttüler. Pancar üreten ülkelerde de nişasta bazlı şeker üretimi çok düşük. Fransa'da yasak değil ancak üretim sıfır. Almanya'da yüzde 2-3 oranlarında. Pancardan şeker üretmeyen ülkelerde ise NBŞ üretimi yüzde 20-25 civarında.

Fabrikalarda teknolojik gelişimi sağlamak için yatırımlar var mıdır?
Aslında teknolojik olarak çok geride değiliz ve yatırımlar da yapılıyor. Bazı fabrikalarımızda teknolojik gerilikler var ancak söylendiği kadar büyük maliyetler oluşturacak farklar değil. Daha önce ifade ettiğim gibi sosyal amaçlı fabrikaları çıKarınca biz bu işi AB'den daha iyi yapıyoruz. Biz bugüne kadar işçi arkadaşlarımızı, “AB şunu yapıyor, Türkiye pazar oluyor" biçiminde motive ederek 4 ay hiç izin kullanmadan çalıştırdık. Bugün Maliye Bakanımız da konuyla yakından ilgileniyor. Yatırımlar da yavaş yavaş başlıyor.

Tekrar fabrikaların çalışma süresine dönmek istiyorum. Dünyanın her yerinde pancar üretiminin süresi vardır. Bizde 180 güne kadar çıktığı oluyor. Birileri “İşçiler 4 ay çalışıp, geri kalanında yatıyorlar" diye bir şey ifade ettiler ve bu ifade yerleşti. Oysa bu gerçek değil. Fabrika 3 ay çalışsa da makineler 1 yıl çalışmış gibi yoruluyor ve yılın geri kalan bölümünde işçiler bunların bakımını yapıyor.

Devletin elindeki 25 fabrikada ortalama 200 işçi çalışıyor. Yerinde gidip görmezseniz ne demek istediğimi anlayamazsınız. Maliye Bakanımız geldi 5.5 saat fabrikaları gezdi. Kampanya zamanlarınde kadrolu işçilerin yetişmediği durumda taşeron işçiler gelip çalışıyor. Şeker fabrikaları tamamıyla entegre bir sistemle çalışır ve en ufak bir makinedeki arıza bütün sistemi durdurur ve milyonlarca lira zarar ortaya çıKar. İşte bu yüzden işçilerimizin çalışma sistemine yönelik eleştiriler benim çok ağırıma gidiyor.

Üstelik siyasilere gidip yalan yanlış bilgilerle onları da yanıltmaya çalışanlar var.


Fabrikalar arasındaki verim farkı neden kaynaklanıyor?
Her fabrikanın belirli bir kapasitesi ve kotası var. Günde 500 ton üreten de var, bin ton üreten de. Burada kapasiteyi arttırarak birim maliyetin düşürülmesi gerekiyor. AB'nin yaptığı gibi teşviki direkt olarak üreticiye verirseniz, üretim ve verimlilikte artış yaşanır ve pancar terk edilmez. Örneğin Doğu Anadolu'da kış uzun olduğu için pancarın gelişmesi zor oluyor, bunun yerine fideleme yapılırsa, dünyanın en yüksek şeker oranlı pancarı bölgede yetiştirilebilir.

Peki şeker fabrikalarının zararı ne boyutta?
Son iki yıldır pancar fiyatı arttırılmasına rağmen, şeker fiyatına zam yapılmadı. Fabrikaların elindeki stok tamamlanınca şekerin fiyatı arttı. Yine de mali durum, önceki senelere göre daha iyi. 2 bin 500 kişi 4 ay boyunca hafta tatili yapmadan çalışıyor, çalışma hayatında kimse buna “nasıl oluyor?" demiyor. Biz işçiler olarak bun fedaKarlığı yapmaya devam ederiz. Bütün bunları göre göre işçinin üzerine gidilmesi hiç hakkaniyetli değil.

Fabrikaların geleceğiy ile ilgili sizin tavsiyeniz nedir?
Çalışanların ve çiftçinin de içinde olduğu bir modelde fabrikalar çalıştırılmaya devam edilebilir. Yani birbirini denetleme yeteneğine sahip iki çıKar grubu olmalı ki iş yürüsün. Herkes elini taşın altına koysun. Devlet de yine denetim görevini yürütür. Dünyada devletin kontrolü olmadan tarım bir yere gitmiyor. Burada siyasilerin, sektörün dünyadaki programlarıy ile ilgili çok iyi bilgilendirilmesi gerekiyor.

Sonuç olarak bu ülke topraklarında üretilebilen her şeyi üretmek lazım. Ucuz ucuz derken geliyorlar diğer ülkelerden bizim tarlalarımızı kiralıyorlar, satın alıyorlar. Bu ülkenin C şekerini de biz üretelim onlar da katkı versin.

Şunu da belirtmekte yarar var; pancarda bir algı operasyonu aldı başını gidiyor ancak bu arada Nişasta Bazlı Şekerciler çok kazanıyor diyeni duymadım. Üstelik onlar maliyetleri çok daha düşük olduğu halde, aynı fiyata satıyorlar.

Türkiye'de gıda sektöründe etkin bir özelleştirme örneği gösterebilir misiniz? Bakın şimdi Et ve Balık Kurumu tekrar açılıyor. Şirket kapatıldığında hayvancılık da bitti. Aslında bizim şeker fabrikaları olarak hayvancılığa da büyük katkımız oluyor küspe yönüyle.

Şeker Kurulu TMO'ya verilirse kurum siyasallaşır
Şeker Kurulu aşağı yukarı 1 yıldır faaliyet göstermiyor, şimdi bu kurumun görevlerinin TMO'ya verilmesi yönünde görüşler ortaya çıkmaya başladı….
Eğe öyle bir şey yapılırsa kurum siyasallaşır. Şimdi biz her şeye rağmen, görevini tam yapmamasına rağmen, siyasetin orada baskın olduğu halde, Şeker İş Sendikası olarak Şeker Kurulu aleyhine dava açabildik ve uygulama alanı bulamasak da davalarımızın yüzde 90'ını kazandık. Piyasanın yüzde 60'ına hakim bir şirket var. Bunu defalarca gündeme getiriyorum, her şeye bakan Rekabet Kurulu, buna bakmıyor.

Eğer bir kamu kurumuna bağlanırsa Şeker Kurulu, o zaman açacağımız davalarda kamuyu Karşımıza almış gibi görünürüz. Sanayiciler istedikleri zaman bakanlıklara ulaşırken, biz yılda birkaç defa yalnız randevu alabiliyoruz. Yani çiftçilerin ve işçilerin lobisi işverenler kadar güçlü değil. Bizim hukuki mücadele alanımız daraltılırsa, bundan Türkiye zarar görür.

Son Güncelleme: 16.08.2017 09:38
Yorumlar
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner205

banner132

banner180

banner203

banner188

banner204